Człowiek aby się w pełni realizować, potrzebuje obecności innych ludzi. Rodzaj relacji międzyludzkich, organizacji nimi rządzących, zasady oraz sposób z nich wynikający, określa w jakim stylu ludzie odnoszą się do siebie, jednocześnie określając strukturę oraz charakter społeczeństwa.

Społeczeństwo, którego częścią jesteśmy determinuje sposób norm i zachowań, które są przyjęte i akceptowane przez daną wspólnotę.

Uczymy się języka, poprzez interakcję z innymi, oraz przyjmujemy podstawowe role życiowe.

Kary oraz nagrody otrzymywane w kontakcie z rozmaitymi członkami społeczeństwa, są podstawą według której dany podmiot określa swoją rolę i miejsce w społeczeństwie.

Istotą życia ludzkiego jest przebywanie w grupie, pierwszą z nich jest rodzina mała (dzieci oraz rodzice), następnie rodzina wielka (krewni), a ostatecznie większe wspólnoty (np. narodowe).

Zazwyczaj ludziom udaje się współżyć w pokoju, jednak jak historia pokazuje, nie ma grupy bez wad, a co za tym idzie żaden naród, nie powinien liczyć się z barkiem konfliktów.

Badanie człowieka, jako istoty społecznej, jest badaniem interakcji ludzkich w grupach, oraz w celu zrozumienia jak one powstają, skąd się biorą konflikty oraz jak znaleźć ich najlepsze rozwiązanie.